De muzen van Mettewie

In het najaar van 2025 resideerde ik als schrijver in het woonzorgcentrum Mettewie in Sint-Jans-Molenbeek. In het laatste kamertje op de gang, dat fungeerde als mijn schrijfatelier, werkte ik wekelijks aan mijn roman.

In de gangen en tijdens het eten ontmoette ik verschillende kleurrijke figuren. Zo was er mijn buurman met zijn hondje die me fluisterend vroeg een verhaal te schrijven waarin alle bewoners van Mettewie dieren worden, en de vrouw met een glimmend litteken op haar kortgeschoren kruin, voor wie ik sigaretten in het nabijgelegen tankstation ging smokkelen.

Ik merkte dat ik, als ik in Mettewie was, makkelijker schreef over de ontmoetingen daar, dan aan mijn roman. Mijn residentie resulteerde dan ook in een tweetalige (Frans-Nederlands) leesclub met bewoners, waarin we samen teksten lazen die ik schreef voor en geïnspireerd op hen, mijn ‘muzen van Mettewie’.


Deze residentie kon ik doen dankzij PLEK-WERK, een organisatie die onderbenutte ruimte inzet als motor voor maatschappelijke innovatie.